Αρχαίες Ελληνικές Πανοπλίες

Αλυσιδωτές Πλεκτές πτέρυγες

4ος - 5ος π.Χ

Λόγω απόλυτης κυριαρχίας των Δυτικών Μεσαιωνικών πολιτιστικών προτύπων πάνω στο Ελληνικό ιστορικό φαντασιακό η πλεκτή αλυσιδωτή θωράκιση (chain mail ) θεωρείται ως επίτευγμα των Φράγκων. Η άποψη αυτή είναι απόλυτα λανθασμένη, στον Ελληνικό κόσμο η τεχνική της πλέξης μεταλλικών κρίκων ήταν ήδη σε χρήση στην χρυσοχοΐα/αργυροχοΐα από τους Αρχαϊκούς χρόνους. Σύντομα βρήκε εφαρμογή και στην αμυντική βιομηχανία, τα παλιότερα διασωθέντα ευρήματα αλυσοθωράκισης στην Ηπειρωτική Ελλάδα προέρχονται από τον 4ο-3ο π.Χ αιώνα.

Η εφαρμογή αλυσιδωτής θωράκισης ως εναλλακτική των δερμάτινων/υφασμάτινων πτερύγων για την προστασία των άνω άκρων δεν θα πρέπει να ήταν κάτι απαγορευτικό στην Ελληνική Αρχαιότητα ( στην Ρωμαϊκή Αρχαιότητα ήταν κάτι το σύνηθες) αν και στις διασωθείσες καλλιτεχνικές απεικονίσεις από τις αντίστοιχες περιόδους (6ος-4ος αιώνας π.Χ) δεν συναντάμε αυτή την τεχνοτροπία.

Αναπαραγωγή αλυσιδωτής προστασίας της βουβωνικής χώρας και των άνω άκρων βασισμένο σε αρχαιολογικό εύρημα της Δυτικής Ιταλίας Eτρουσκικής προελεύσεως. Μία δερμάτινη πλατιά ζώνη με ένα μπρούτζινο φύλλο να καλύπτει την εξωτερική της επιφάνεια συγκρατεί στο κάτω χείλος της την αλυσιδωτή κουρτίνα περιμετρικά της μέσης. Η αλυσιδωτή σύνθεση αποτελείται από χιλιάδες μπρούτζινους κρίκους διαμέτρου 1,8 χιλιοστών σχηματίζοντας ένα πυκνό δίχτυ. Το σχέδιο πλέξης ακολουθεί τις προδιαγραφές του αρχαιολογικού ευρήματος με κύρια αρχιτεκτονικά στοιχεία τους διπλούς κρίκους και τα χαρακτηριστικά μεσοδιαστήματα της οριζόντιας σύνδεσης των κάθετων αλυσίδων. Διακοσμητικά χάλκινα κοίλα δισκίδια διαμέτρου 8 περίπου χιλιοστών αναρτώνται στο πλέγμα των κρίκων σε τυχαία θέση. Η σύνδεση του πλέγματος με το κάτω χείλος της ζώνης επιτυγχάνεται διαμέσου χαρακτηριστικών συμμετρικών διπλών γάντζων. Το κούμπωμα της ζώνης εξασφαλίζεται με μια χυτή μπρούτζινη άγκραφα με τρεις απολήξεις σε σχήμα γάντζου οι οποίοι εφαρμόζουν σε συρμάτινη πόρπη τριών υποδοχέων σχήματος σταγόνας. Η αγκράφα συνδέεται με την ζώνη διαμέσου μιας δερμάτινης λωρίδας. Το άνω χείλος της ζώνης καλύπτεται με δέρμα στερεωμένο στην θέση αυτή με διπλή ραφή στο χέρι. Το εσωτερικό τοίχωμα της ζώνης καλύπτεται επίσης με πορφυρό δέρμα. Τέσσερις κρίκοι σε αντιδιαμετρικά συμμετρικά σημεία στην άνω χείλος της ζώνης χρησιμεύουν ως σημεία ανάρτησης δερμάτινων τιραντών για την παραπέρα σταθεροποίηση της ζώνης στην κοιλιακή περιοχή.

Άρθρα - Νέα

Aπό τον Αγαμέμνονα στον Θησέα. Μία ερμηνευτική απόπειρα δια μέσου των «Σφυρήλατων»

Aπό τον Αγαμέμνονα στον Θησέα. Μία ερμηνευτική απόπειρα δια μέσου των «Σφυρήλατων»

Πολύ συχνά προκύπτει το ερώτημα για το κατά πόσο η επιλογή ενός ολομεταλλικού θώρακα (αρθρωτού ή μη) κρίνεται καταλληλότερη σε σύγκριση με έναν οργανικό θώρακα (σύνθετου ή μη) και δευτερευόντως, ποιος από τους δύο αυτούς τρόπους θωράκισης ήταν πιο προσφιλής στους Έλληνες της Ηπειρωτικής Ελλάδος από τον 15o μέχρι τον 5ο π.Χ αιώνα.

Πληθυσμιακή εκτίμηση της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Πληθυσμιακή εκτίμηση της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Οι κοινωνικές, οικονομικές και πνευματικές δομές και απαγορεύσεις της Αρχαιότητας και των μέσων χρόνων δεν άφηναν περιθώρια για την αυτόνομη ανάπτυξη της στατιστικής επιστήμης και την εφαρμογή της στον δημογραφικό τομέα.

Υγρό πυρ

Υγρό πυρ

Υπάρχουν πολλές ονομασίες για τον εμπρηστικό μηχανισμό των Βυζαντινών προερχόμενες από το λεξιλόγιο των φυλών (Βούλγαροι, Άραβες, Ρώσοι) που κατά περιόδους γνώρισαν την επεργειά του, «θαλάσσιο πυρ», «υγρό πυρ», «τεχνητό πυρ», «κατασκευασμένο πυρ».