Αρχαίες Ελληνικές Πανοπλίες

Δερμάτινη Θήκη τόξου παραδοσιακής τοξοβολίας

Ανατομική θήκη μεταφοράς και προστασίας του ξύλινου στελέχους του τόξου. Το κυρίως σώμα είναι κατασκευασμένο από χονδρό δέρμα με κερωμένη εξωτερική επιφάνεια για αδιαβροχοποίηση. Το εγκάρσιο τοίχωμα της θήκης αποτελείται από κομμάτια παχιού δέρματος σε φυσικό και σε μαύρο χρώμα συραμμένα μεταξύ τους στο χέρι με χοντρό νήμα. Πέρα από την διακοσμητική του αξία το τμήμα αυτό χρησιμεύει ως την «ραχοκοκαλιά» της θήκης προσδίδοντας της μηχανική αντοχή. Εσωτερικά φέρει μαλακή και παχιά μάλλινη επένδυση που περικλείει το στέλεχος. Το τόξο, καθώς και ένας μικρός αριθμός βελών, σταθεροποιούνται στο εσωτερικό της θήκης με ανθεκτικά δερμάτινα κορδόνια πρόσδεσης. Δύο δερμάτινες χειρολαβές έχουν προστεθεί στην άνω πλευρά της θήκης για διευκόλυνση στην μεταφορά. Το μήκος της συγκεκριμένης θήκης είναι 120 εκατοστά. Αν και δεν έχουν παρουσιαστεί στις προσθήκες μουσείων δερμάτινες θήκες τόξων από την Ελληνική Αρχαιότητα (λόγω του φθαρτότητας του υλικού) σίγουρα υπήρχαν και σε πολλές παραλλαγές.

Άρθρα - Νέα

Aπό τον Αγαμέμνονα στον Θησέα. Μία ερμηνευτική απόπειρα δια μέσου των «Σφυρήλατων»

Aπό τον Αγαμέμνονα στον Θησέα. Μία ερμηνευτική απόπειρα δια μέσου των «Σφυρήλατων»

Πολύ συχνά προκύπτει το ερώτημα για το κατά πόσο η επιλογή ενός ολομεταλλικού θώρακα (αρθρωτού ή μη) κρίνεται καταλληλότερη σε σύγκριση με έναν οργανικό θώρακα (σύνθετου ή μη) και δευτερευόντως, ποιος από τους δύο αυτούς τρόπους θωράκισης ήταν πιο προσφιλής στους Έλληνες της Ηπειρωτικής Ελλάδος από τον 15o μέχρι τον 5ο π.Χ αιώνα.

Πληθυσμιακή εκτίμηση της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Πληθυσμιακή εκτίμηση της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Οι κοινωνικές, οικονομικές και πνευματικές δομές και απαγορεύσεις της Αρχαιότητας και των μέσων χρόνων δεν άφηναν περιθώρια για την αυτόνομη ανάπτυξη της στατιστικής επιστήμης και την εφαρμογή της στον δημογραφικό τομέα.

Υγρό πυρ

Υγρό πυρ

Υπάρχουν πολλές ονομασίες για τον εμπρηστικό μηχανισμό των Βυζαντινών προερχόμενες από το λεξιλόγιο των φυλών (Βούλγαροι, Άραβες, Ρώσοι) που κατά περιόδους γνώρισαν την επεργειά του, «θαλάσσιο πυρ», «υγρό πυρ», «τεχνητό πυρ», «κατασκευασμένο πυρ».