Πανοπλίες της Ύστερης Ελλαδικής Περιόδου / Μυκηναϊκές

Eλαφρία Μυκηναϊκή Θωράκιση

12ου π.Χ.

To σύνολο αναπαριστά μία πολεμική εξάρτυση Μυκηναίου οπλίτη του 14ου-12ου αιώνας π.Χ. Αποτελείται από κράνος, περικνημίδες, ξύλινη στρογγυλής διατομής ασπίδα, χιτώνα και μία επωμίδα «μονομάχου».

Το κράνος είναι αντίγραφο κράνους που εκτίθεται στο Μουσείο του Ναυπλίου και είναι κατασκευασμένο από μπρούτζο διαμετρήματος 1,2 χιλιοστών. Τα δύο πλευρικά τοιχώματα με τα χαρακτηριστικά περιμετρικά τριγωνικά ανοίγματα και τους ομόκεντρους κύκλους στο μέσο τους ενώνονται στην κορυφή τους με πιτσίνια με μία μεταλλική γέφυρα. Οι επιμήκεις παραγναθίδες στερεώνονται σταθερά στην βάση του κράνους με συστήματα μεντεσέδων γεγονός που καθιστά ελεύθερη την κίνηση τους κατά τον κάθετο άξονα (πάνω – κάτω). Όπως και εσωτερικά του κράνους έτσι και η εσωτερική πλευρά των παραγναθίδων έχει επενδυθεί με μαλακό οργανικό υπόστρωμα , για το κράνος επιλέχθηκε ύφασμα ενώ για τις παραγναθίδες μαλακό δέρμα το οποίο στερεώνεται στη θέση του με νημάτινες ραφές. Δύο δερμάτινα λουράκια που δένονται στα οριζόντια ανακουφιστικά τρίγωνα των ημιθολίων αριστερά και δεξιά του κράνους χρησιμεύουν για την ασφαλή πρόσδεσή του στην κεφαλή του οπλίτη καθώς ασφαλίζουν στην περιοχή κάτω από το πηγούνι.

Οι περικνημίδες είναι σύνθετης κατασκευής. Το μπρούτζινο ελλειψοειδής έλασμα με τους ομόκεντρους έκτυπους κύκλους στερεώνεται με μεταλλικούς συνδετήρες πάνω σε οργανικό υπόστρωμα. Το υπόστρωμα απαρτίζεται από ένα πυρήνα υφάσματος πάχους ενός πόντου το οποίο έχει επενδυθεί τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά από δέρμα για καλύτερη πρόσφυση και ανθεκτικότητα. Η μεταλλική προστασία δεν καλύπτει το γόνατο και ασφαλίζει στις κνήμες με την βοήθεια δερμάτινων κορδονιών που δένουν απευθείας πάνω στο έλασμα με την παρουσία δύο ζευγών από κρίκους.

Η ασπίδα είναι ξύλινη με κοίλη εσωτερική πλευρά και διαμέτρο 70 εκατοστών. Εξωτερικά είναι βαμμένη με έντονο πορτοκαλί χρώμα και διαθέτει 7 μπρούτζινους ομφαλούς στερεωμένους με καρφιά σε συμμετρική ανάπτυξη. Ένα σύστημα δερμάτινου τελαμώνα, λαβής και αντιλαβής στην εσωτερική της πλευρά εξασφαλίζουν τον έλεγχο της από την πλευρά του Οπλίτη.

Η επωμίδα καλύπτει τον δεξιό ώμο του Οπλίτη, στερεώνεται στην θέση της με δερμάτινο ιμάντα ο οποίος αγκαλιάζει τον κορμό και ασφαλίζει στην περιοχή κάτω από την αριστερή αμασχάλη. Εσωτερικά φέρει υφασμάτινο υπόστρωμα το οποίο στερεώνεται με απευθείας συρραφή του στην περίμετρο του ελάσματος εξασφαλίζοντας από την μία μια πιο σταθερή πρόσφυση και από την άλλη προστασία από τα εκδορές. Χαρακτηριστικό ανατομικό στοιχείο της επωμίδας αποτελεί μία έλαση στο μέσο αυτής η οποία αποσκοπεί σε μια καλύτερη λειτουργικότητα καθώς ακολουθεί την ανατομία του βραχίονα των χεριών. Το αυθεντικό αρχαιολογικό εύρημα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείου του Ναυπλίου. Λόγω ύπαρξης ασπίδας δεν υπάρχει ανάγκη για χρήση επωμίδας στον αριστερό ώμο.

Άρθρα - Νέα

Aπό τον Αγαμέμνονα στον Θησέα. Μία ερμηνευτική απόπειρα δια μέσου των «Σφυρήλατων»

Aπό τον Αγαμέμνονα στον Θησέα. Μία ερμηνευτική απόπειρα δια μέσου των «Σφυρήλατων»

Πολύ συχνά προκύπτει το ερώτημα για το κατά πόσο η επιλογή ενός ολομεταλλικού θώρακα (αρθρωτού ή μη) κρίνεται καταλληλότερη σε σύγκριση με έναν οργανικό θώρακα (σύνθετου ή μη) και δευτερευόντως, ποιος από τους δύο αυτούς τρόπους θωράκισης ήταν πιο προσφιλής στους Έλληνες της Ηπειρωτικής Ελλάδος από τον 15o μέχρι τον 5ο π.Χ αιώνα.

Πληθυσμιακή εκτίμηση της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Πληθυσμιακή εκτίμηση της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Οι κοινωνικές, οικονομικές και πνευματικές δομές και απαγορεύσεις της Αρχαιότητας και των μέσων χρόνων δεν άφηναν περιθώρια για την αυτόνομη ανάπτυξη της στατιστικής επιστήμης και την εφαρμογή της στον δημογραφικό τομέα.

Υγρό πυρ

Υγρό πυρ

Υπάρχουν πολλές ονομασίες για τον εμπρηστικό μηχανισμό των Βυζαντινών προερχόμενες από το λεξιλόγιο των φυλών (Βούλγαροι, Άραβες, Ρώσοι) που κατά περιόδους γνώρισαν την επεργειά του, «θαλάσσιο πυρ», «υγρό πυρ», «τεχνητό πυρ», «κατασκευασμένο πυρ».