Αρχαίες Ελληνικές Πανοπλίες

Ρόπαλον

Το ξύλινο ρόπαλο αποτελεί ίσως το αρχαιότερο επιθετικό όπλο της ανθρώπινης ιστορίας, ένα γερό επιμήκη κομμάτι ξύλου με μια υποτυπώδη ανατομική λαβή μπορεί να μεταμορφωθεί από την μια στιγμή στην άλλη σε θανάσιμο αποτελεσματικό όπλο. Το «ρόπαλον» αναφέρεται ήδη στην Ιλιάδα και αποτελούσε το όπλο των φτωχών και όλων εκείνων που δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν οικονομικά την κατασκευή ποιοτικού επαγγελματικά κατασκευασμένου οπλισμού.

Το ρόπαλο είναι κατασκευασμένο από ξύλο και η μορφή του είναι αποτέλεσμα επεξεργασίας σε ξυλότορνο. Η κεφαλή του είναι επιμήκης, κυλινδρικού σχήματος επενδεδυμένη με χάλκινο φύλλο χαλκού και ενισχυμένη ανά διαστήματα με σιδερένιους ομφαλούς. Το άλλο άκρο του διαθέτει λαβή με παράλληλες αυλακώσεις για καλύτερο κράτημα, στο πίσω μέρος της λαβής φέρει μπρούτζινο κρίκο και ανθεκτική δερμάτινη θηλεία αναρτήσεως.

Κατά την περίοδο των Πόλεων κρατών της Ελληνικής ιστορικής διαδρομής , το ρόπαλο ταυτίστηκε καλλιτεχνικά με τον Ηρακλή. Στις ζωγραφικές αποδόσεις των Άθλων του Ηρακλέους το σχεδόν ακατέργαστο ξύλινο ρόπαλό του είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητας και της δράσης του.

Άρθρα - Νέα

Aπό τον Αγαμέμνονα στον Θησέα. Μία ερμηνευτική απόπειρα δια μέσου των «Σφυρήλατων»

Aπό τον Αγαμέμνονα στον Θησέα. Μία ερμηνευτική απόπειρα δια μέσου των «Σφυρήλατων»

Πολύ συχνά προκύπτει το ερώτημα για το κατά πόσο η επιλογή ενός ολομεταλλικού θώρακα (αρθρωτού ή μη) κρίνεται καταλληλότερη σε σύγκριση με έναν οργανικό θώρακα (σύνθετου ή μη) και δευτερευόντως, ποιος από τους δύο αυτούς τρόπους θωράκισης ήταν πιο προσφιλής στους Έλληνες της Ηπειρωτικής Ελλάδος από τον 15o μέχρι τον 5ο π.Χ αιώνα.

Πληθυσμιακή εκτίμηση της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Πληθυσμιακή εκτίμηση της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Οι κοινωνικές, οικονομικές και πνευματικές δομές και απαγορεύσεις της Αρχαιότητας και των μέσων χρόνων δεν άφηναν περιθώρια για την αυτόνομη ανάπτυξη της στατιστικής επιστήμης και την εφαρμογή της στον δημογραφικό τομέα.

Υγρό πυρ

Υγρό πυρ

Υπάρχουν πολλές ονομασίες για τον εμπρηστικό μηχανισμό των Βυζαντινών προερχόμενες από το λεξιλόγιο των φυλών (Βούλγαροι, Άραβες, Ρώσοι) που κατά περιόδους γνώρισαν την επεργειά του, «θαλάσσιο πυρ», «υγρό πυρ», «τεχνητό πυρ», «κατασκευασμένο πυρ».