Αρχαίες Ελληνικές Πανοπλίες

Σαμνίτικος θώρακας

4ος π.Χ

Αντίγραφο Θώρακος Ελληνιστικής Περιόδου από την Mεγάλη Ελλάδα χρονολογημένου στο δεύτερο μισό του 4ου π.Χ αιώνα και ύστερα ( Κεντρική Ιταλία,Samnium).Αποτελείται από δύο μπρούτζινα σφυρηλατημένα τμήματα, το θωρακικό και το ραχιαίο. Και τα δύο ακολουθούν ανδρική μυώδη αθλητική ανατομία σύμφωνα με τις εικαστικές επιτάσεις της εποχής. Χαρακτηριστικό του μπροστινού μέρους είναι το ανάγλυφο ανασηκωμένο τμήμα του λαιμού, οι τονισμένες κλείδες καθώς και οι πρόσθετες ασημένιες θηλές. Τα δύο ημιθωράκια καλύπτουν τα βασικά μέρη του κορμού, ενώνονται μεταξύ τους στην περιοχή των ώμων και των υπομασχάλιων περιοχών με δερμάτινες λωρίδες καλυπτόμενες με αλυσιδωτό μπρούτζινο σύρμα (chain mail).Δύο χάλκινες περόνες στο μπροστινό μέρος ασφαλίζουν/απασφαλίζουν τις αλυσιδωτές επωμίδες ενώ τα αλυσιδωτά πλαϊνά τμήματα ασφαλίζουν με ζεύγη κρίκων -λουριών. Όλα τα άκρα καλύπτονται με δέρμα ραμμένο απευθείας πάνω στο μέταλλο. Εσωτερικά φέρει παχιά μαλακή επίστρωση από μαλλί και λινό ύφασμα. Δια Πυρός Δημητρίου Κατσίκη.

Άρθρα - Νέα

Aπό τον Αγαμέμνονα στον Θησέα. Μία ερμηνευτική απόπειρα δια μέσου των «Σφυρήλατων»

Aπό τον Αγαμέμνονα στον Θησέα. Μία ερμηνευτική απόπειρα δια μέσου των «Σφυρήλατων»

Πολύ συχνά προκύπτει το ερώτημα για το κατά πόσο η επιλογή ενός ολομεταλλικού θώρακα (αρθρωτού ή μη) κρίνεται καταλληλότερη σε σύγκριση με έναν οργανικό θώρακα (σύνθετου ή μη) και δευτερευόντως, ποιος από τους δύο αυτούς τρόπους θωράκισης ήταν πιο προσφιλής στους Έλληνες της Ηπειρωτικής Ελλάδος από τον 15o μέχρι τον 5ο π.Χ αιώνα.

Πληθυσμιακή εκτίμηση της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Πληθυσμιακή εκτίμηση της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Οι κοινωνικές, οικονομικές και πνευματικές δομές και απαγορεύσεις της Αρχαιότητας και των μέσων χρόνων δεν άφηναν περιθώρια για την αυτόνομη ανάπτυξη της στατιστικής επιστήμης και την εφαρμογή της στον δημογραφικό τομέα.

Υγρό πυρ

Υγρό πυρ

Υπάρχουν πολλές ονομασίες για τον εμπρηστικό μηχανισμό των Βυζαντινών προερχόμενες από το λεξιλόγιο των φυλών (Βούλγαροι, Άραβες, Ρώσοι) που κατά περιόδους γνώρισαν την επεργειά του, «θαλάσσιο πυρ», «υγρό πυρ», «τεχνητό πυρ», «κατασκευασμένο πυρ».